ده، بیست، سه پونزده، هزار و شصت و شونزده
هرکی می گه شونزده نیست
هیفده، هیجده، نوزده، بیست!

پ.ن:
زان که در کم خردی از همه عالم بیشم!

بس که در خرقه آلوده زدم لاف صلاح
شرمسار از رخ ساقی و می رنگینم

پ.ن:
حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد...

گفتی به غمم بنشین یا از سر جان برخیز
فرمان برمت جانا، بنشینم و برخیزم

پ.ن:
یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم...

گرم نه پیر مغان در به روی بگشاید
کدام در بزنم، چاره از کجا جویم؟

پ.ن:
صلوات بفرس آقا...

یا جفا، یا خبر مرگ تو یا وصل رقیب...

پ.ن:
به باد (گ..) می رویم...

گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

پ.ن:
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت...